Szukaj wpisów

Wpisz tytuł, składnik lub temat

Wrotycz – kleszcze, pasożyty i toksyczność tujonu. Co mówią badania

Zaktualizowano 7 min czytania12 źródeł
Żółte koszyczki wrotyczu

Wrotycz pospolity (Tanacetum vulgare) to roślina o żółtych, guzikowatych koszyczkach kwiatów, którą łatwo spotkać na przydrożach, nieużytkach i w ogrodach. Dawniej służył jako środek „na robaki”, do odstraszania owadów, a także – z tragicznymi skutkami – do wywoływania poronień. Dziś wiadomo, że wrotycz jest rośliną trującą, głównie z powodu tujonu, dlatego w tym artykule bezpieczeństwo jest na pierwszym planie.

W skrócie

  • Wrotycz zawiera olejek eteryczny, w którym często dominuje tujon – związek działający toksycznie na układ nerwowy i drgawkotwórczo.
  • Zawartość tujonu bardzo różni się między roślinami, więc domowego naparu z wrotyczu nie da się bezpiecznie dawkować. Olejku wrotyczowego nie wolno przyjmować doustnie.
  • Wrotycz nie jest ani skutecznym, ani bezpiecznym środkiem poronnym. Próby przerwania ciąży ziołami kończą się ciężkimi zatruciami, a nawet śmiercią.
  • Działanie przeciwpasożytnicze wykazano w laboratorium i u owiec. U ludzi nie ma na nie dowodów.
  • Olejek z wrotyczu odstraszał kleszcze w testach laboratoryjnych, ale nie ma dowodów, że roślina w ogrodzie lub domowy wywar chronią przed kleszczami.

Wrotycz – czym jest i co zawiera

Wrotycz to wieloletnia roślina z rodziny astrowatych, o pierzastych liściach i intensywnym, kamforowym zapachu. Surowcem w medycynie ludowej były kwiaty i ziele. Przegląd systematyczny dotyczący roślin z rodzaju Tanacetum opisuje ich długą historię w medycynie ludowej wielu kultur, m.in. jako środków przeciwrobaczych i owadobójczych, ale zaznacza, że zawarte w nich związki zbadano głównie w laboratorium [1].

Najważniejszy dla bezpieczeństwa jest skład olejku eterycznego, który u wrotyczu jest wyjątkowo zmienny. W badaniu roślin z 40 stanowisk w Norwegii wyróżniono siedem chemotypów, czyli odmian chemicznych; najczęstszy był typ z przewagą beta-tujonu, a inne rośliny zawierały głównie kamforę lub inne związki [2]. Podobnie w Szwecji olejek z kwiatów z jednego stanowiska zawierał łącznie około 50% tujonu, a z innego głównie pineny [3]. Wyglądem rośliny się nie różnią, więc zbierając wrotycz, nie wiesz, ile tujonu zawiera.

Tujon w badaniach na zwierzętach hamuje receptor GABA-A w mózgu, co zależnie od dawki prowadzi do pobudzenia i drgawek. Głównym skutkiem toksycznym, zarówno po jednorazowym, jak i długotrwałym podawaniu, jest uszkodzenie układu nerwowego [4]. Europejska Agencja Leków wydała osobne stanowisko w sprawie leków roślinnych zawierających tujon, a dla wrotyczu nie opracowała monografii uznającej jakiekolwiek zastosowanie lecznicze.

Na co stosuje się wrotycz – co mówią badania

Odstraszanie kleszczy i owadów

Wiele osób szuka wrotyczu jako naturalnego środka na kleszcze. W testach laboratoryjnych olejek z kwiatów szwedzkiego wrotyczu i jego frakcje odstraszały nawet 90–100% nimf kleszcza pospolitego, a pojedyncze składniki olejku, w tym tujon, około 64–72% [3]. To jednak badanie na kleszczach w szalce, a nie na ludziach w terenie. Nie ma badań pokazujących, że rosnący w ogrodzie wrotycz, wywar z niego czy wcieranie olejku w skórę zmniejsza liczbę ukąszeń. Ocena: brak dowodów u ludzi. Sprawdzone sposoby ochrony opisujemy w artykule o kleszczach i kleszczowym zapaleniu mózgu.

Pasożyty

Wrotycz od wieków uchodził za środek przeciwrobaczy. W badaniu laboratoryjnym wyciągi z liści i kwiatów hamowały wylęganie się jaj i rozwój larw nicieni pasożytujących u owiec [5]. W badaniu na 30 jagniętach wyciąg podawany w specjalnych bolusach do żwacza zmniejszał liczbę jaj pasożytów w kale w porównaniu z grupą kontrolną, bez widocznych działań niepożądanych [6]. To wyniki weterynaryjne – badań klinicznych u ludzi nie ma. Ocena: brak dowodów u ludzi.

Szumy uszne i inne zastosowania

Jedynym badaniem klinicznym z udziałem wrotyczu, jakie znaleźliśmy, było badanie preparatu złożonego z dzikiej róży, pokrzywy i wrotyczu u 103 osób z przewlekłymi szumami usznymi. Po 3 miesiącach grupa przyjmująca kapsułki oceniała dolegliwość jako mniej uciążliwą niż grupa placebo, ale wyniki badania słuchu się nie zmieniły [7]. Nie wiadomo, jaki udział w efekcie miał sam wrotycz. Ocena: obiecujące, ale badań jest mało. Działanie przeciwutleniające, przeciwbakteryjne czy przeciwnowotworowe wyciągów opisano tylko w badaniach laboratoryjnych [1].

Popularne mity – czego badania nie potwierdzają

  • „Wrotyczem można bezpiecznie wywołać poronienie”. Rośliny stosowane w tym celu działają zwykle dopiero w dawkach trujących dla kobiety. W 14-letniej analizie zgłoszeń do ośrodka toksykologicznego w Montevideo opisano 86 zatruć naparami ziołowymi pitymi w celu poronienia, w tym przypadki niewydolności wielonarządowej i zgony [8]. Przegląd toksykologów z Harvardu podkreśla, że ziołowe środki poronne wiążą się z dużym ryzykiem ciężkich powikłań i śmierci [9]. W sytuacji nieplanowanej ciąży trzeba skontaktować się z lekarzem – zioła nie są metodą jej przerwania.
  • „Wrotycz to zioło na migrenę”. Na migrenę badano złocień marunę (Tanacetum parthenium) – inny gatunek z tego samego rodzaju. Nawet dla niego wyniki badań są niejednoznaczne [10]. Wrotycz pospolity nie był w tym wskazaniu badany.
  • „Kuracja wrotyczem oczyści organizm z pasożytów”. Dowody pochodzą wyłącznie z badań laboratoryjnych i na owcach [5, 6]. Podejrzenie zakażenia pasożytami wymaga badania kału i leków przepisanych przez lekarza.
  • „Skoro rośnie wszędzie, jest nieszkodliwy”. Pospolitość rośliny nie mówi nic o jej bezpieczeństwie. Zawartość tujonu zależy od chemotypu i może być wysoka [2].

Jak się stosuje – i dlaczego nie podajemy dawek

Dla wrotyczu nie ma ustalonych dawek leczniczych – ani z badań klinicznych, ani z monografii. Dlatego nie podajemy żadnych dawek i odradzamy przyjmowanie go doustnie w jakiejkolwiek postaci.

  • Napar i wywar. W badaniu na gryzoniach wodny wyciąg z liści wrotyczu okazał się mało toksyczny, choć przy długim podawaniu obniżał poziom cukru we krwi [11]. Wyników tych nie można przenosić na ludzi, zwłaszcza że skład roślin z różnych stanowisk jest zupełnie inny [2].
  • Olejek wrotyczowy. To najbardziej skoncentrowana postać tujonu. Nie stosuj go doustnie ani do wcierania w skórę.
  • Tujon a dopuszczalne ilości. Toksykolodzy szacują dopuszczalne dzienne spożycie tujonu z ziół i diety na około 3–7 mg [4]. Bez badania laboratoryjnego nie wiadomo, ile tujonu jest w zebranym wrotyczu, więc nie da się tego limitu kontrolować.
  • W ogrodzie. Wrotycz bywa sadzony jako roślina ozdobna lub do odstraszania szkodników. Przy jego zbieraniu warto używać rękawic i trzymać go z dala od dzieci.

Bezpieczeństwo: zatrucia, przeciwwskazania, interakcje

  • Zatrucie i drgawki. Olejek wrotyczowy należy do 11 olejków roślinnych uznanych za silnie drgawkotwórcze ze względu na zawartość tujonu i kamfory. Opisano napady drgawek u wcześniej zdrowych osób, w tym dziecka, po stosowaniu takich olejków w celach leczniczych [12]. Drgawki, wymioty, splątanie lub utrata przytomności po spożyciu wrotyczu wymagają wezwania pogotowia lub kontaktu z ośrodkiem toksykologicznym.
  • Ciąża i karmienie piersią. Wrotycz jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży i podczas karmienia piersią [8, 9].
  • Dzieci. Nie podawaj wrotyczu dzieciom w żadnej postaci, także jako środka „na robaki”.
  • Padaczka. Ponieważ tujon działa drgawkotwórczo [4], osoby z padaczką lub drgawkami w przeszłości powinny szczególnie unikać wrotyczu.
  • Interakcje z lekami. Tujon jest rozkładany w wątrobie głównie przez enzymy CYP2A6 i CYP3A4, co może prowadzić do interakcji z lekami metabolizowanymi tą samą drogą [4]. Więcej w artykule o interakcjach leków z ziołami.
  • Długie stosowanie. U zwierząt tujon uszkadzał układ nerwowy także przy długotrwałym podawaniu, są też niejednoznaczne dane o działaniu rakotwórczym u szczurów [4].
  • Alergia. Wrotycz należy do astrowatych, więc osoby uczulone na rośliny z tej rodziny (np. rumianek, bylicę, arnikę) mogą reagować na niego wysypką przy kontakcie ze skórą.

Podobny problem z tujonem dotyczy piołunu, choć dla niego istnieją przynajmniej nieliczne badania kliniczne.

Najczęstsze pytania

Czy wrotycz jest trujący?

Tak. Zawiera tujon, który działa toksycznie na układ nerwowy i może wywołać drgawki, a olejek wrotyczowy należy do najsilniej drgawkotwórczych olejków roślinnych [4, 12]. Ilość tujonu w roślinie jest nieprzewidywalna.

Czy wrotycz odstrasza kleszcze?

Olejek z wrotyczu odstraszał kleszcze w testach laboratoryjnych [3]. Nie ma jednak badań, które pokazałyby, że roślina w ogrodzie albo domowe preparaty chronią ludzi przed ukąszeniami.

Czy wrotycz pomaga na pasożyty?

Działanie przeciwpasożytnicze wykazano tylko w laboratorium i u owiec [5, 6]. U ludzi takich badań nie ma, a przyjmowanie wrotyczu wiąże się z ryzykiem zatrucia tujonem.

Czy wrotycz może wywołać poronienie?

Wrotycz był tak stosowany w medycynie ludowej, ale ziołowe środki poronne działają zwykle dopiero w dawkach trujących i mogą prowadzić do niewydolności narządów i śmierci [8, 9]. W razie nieplanowanej ciąży trzeba zwrócić się do lekarza.

Sprawdź bezpieczeństwo: WrotyczZaznacz w ziołowym doradcy swoją sytuację – ciążę, przyjmowane leki, choroby – i zobacz ostrzeżenia ze źródłami.

Przypisy

  1. 1.Khatib S, Sobeh M, Faraloni C, Bouissane L. Tanacetum species: Bridging empirical knowledge, phytochemistry, nutritional value, health benefits and clinical evidence. Front Pharmacol, 2023. PMID: 37153781
  2. 2.Rohloff J, Mordal R, Dragland S. Chemotypical variation of tansy (Tanacetum vulgare L.) from 40 different locations in Norway. J Agric Food Chem, 2004. PMID: 15030239
  3. 3.Pålsson K, Jaenson TG, Baeckström P, Borg-Karlson AK. Tick repellent substances in the essential oil of Tanacetum vulgare. J Med Entomol, 2008. PMID: 18283947
  4. 4.Pelkonen O, Abass K, Wiesner J. Thujone and thujone-containing herbal medicinal and botanical products: toxicological assessment. Regul Toxicol Pharmacol, 2013. PMID: 23201408
  5. 5.Kļaviņa A, Keidāne D, Ganola K, et al. Anthelmintic Activity of Tanacetum vulgare L. (Leaf and Flower) Extracts against Trichostrongylidae Nematodes in Sheep In Vitro. Animals (Basel), 2023. PMID: 37443974
  6. 6.Vanaga A, Keidāne D, Kļaviņa A, et al. Evaluation of lyophilized Tanacetum vulgare extract in intraruminal bolus and granule forms for gastrointestinal nematode control in sheep: An in vivo clinical study. Vet World, 2025. PMID: 40926855
  7. 7.Khosravi MH, Atefi A, Mehri A, et al. Therapeutic effects of Rosa canina, Urtica dioica and Tanacetum vulgare herbal combination in treatment of tinnitus symptoms: A double-blind randomised clinical trial. Clin Otolaryngol, 2023. PMID: 36268807
  8. 8.Ciganda C, Laborde A. Herbal infusions used for induced abortion. J Toxicol Clin Toxicol, 2003. PMID: 12807304
  9. 9.Feng C, Fay KE, Burns MM. Toxicities of herbal abortifacients. Am J Emerg Med, 2023. PMID: 36924751
  10. 10.Lopresti AL, Smith SJ, Drummond PD. Herbal treatments for migraine: A systematic review of randomised-controlled studies. Phytother Res, 2020. PMID: 32310327
  11. 11.Lahlou S, Israili ZH, Lyoussi B. Acute and chronic toxicity of a lyophilised aqueous extract of Tanacetum vulgare leaves in rodents. J Ethnopharmacol, 2008. PMID: 18378415
  12. 12.Burkhard PR, Burkhardt K, Haenggeli CA, Landis T. Plant-induced seizures: reappearance of an old problem. J Neurol, 1999. PMID: 10460442

Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.

Podobne wpisy

Krzew piołunu
Piołun na trawienie, pasożyty i chorobę Crohna: co potwierdzają badania, a co jest mitem. Dlaczego tujon jest groźny, kto nie może stosować piołunu i jak bezpiecznie.
6 min12 źródeł
Pocięty suszony korzeń lukrecji
Lukrecja w cukierkach, herbacie i suplementach: co mówią badania o zgadze i niestrawności, dlaczego podnosi ciśnienie i obniża potas oraz kto powinien jej unikać.
6 min12 źródeł
Liście szałwii lekarskiej
Szałwia lekarska na ból gardła, uderzenia gorąca i pamięć – co potwierdzają badania, jak ją stosować i dlaczego tujon z olejku szałwiowego bywa niebezpieczny.
7 min12 źródeł